کربلایی110/علی اکبرمحمدزاده مازندرانی

تعبیر خواب و اهداء عضو

karbalaey110 — Mon, 28 Nov 2011 13:52:18 GMT

حرف اول موضوع خوابتان راانتخاب کنید .

مثال:اگرخواب شماباآب ارتباط داردحرف آراانتخاب نمائید .

دوستان عزیزتعبیرخواب هیچگاه به طورکامل ودقیق نیست .

صدقه صبحگاهی رافراموش نکنید .

--------------------------------------------------------------------

اهدای عضو

یکایک شما عزیزان می توانید در زندگی هزاران فردی که در لیست انتظار پیوند عضو قرار دارند، تفاوت ایجاد نمایید.

شما هم می توانید سهیم باشید.

اگر تا بحال فرم اهدای عضو را پر نکرده اید، می توانید فرم رضایت از اهداء عضو پس از مرگ را در این سایت پرکرده و کارت اهداء عضو را دریافت نمایید.

درسایت زیر ثبت نام کنید

http://www.iran-ehda.com/

وبلاگ کربلایی 110 به زبان انگلیسی وعربی

karbalaey110 — Sun, 20 Feb 2011 00:29:18 GMT

وبلاگ کربلایی 110 به زبان انگلیسی

110 Karbala'i blog in English

--------------------------------

وبلاگ کربلایی 110 به زبان عربی

110 Karbala'i blog in Arabic

مراقب افكارت باش گفتارت مي شود
مراقب گفتارت باش رفتارت مي شود
مراقب رفتارت باش عادت مي شود
مراقب عادتت باش شخصيت مي شود

مراقب شخصيتت باش سرنوشت مي شود

جانبازی که در خانه های شمال کارگری می کند !!!!

karbalaey110 — Sat, 05 Dec 2009 17:32:36 GMT

جانبازی که در خانه های شمال کارگری می کند !!!!

آقانبی که فرزند خانواده ای 7 نفر بوده است در سال 1362 و درحالی که فقط 15 سال داشت دراثر غیبت پدر، ناخواسته "سرپرست خانواده "شد.

آقانبی 3 سال بعد یک برادرش را نیز از دست داد و پس از 5 سال و 6 ماه که دوران غیبت پدر پایان پذیرفت، خانواده را تحویل پدر و برای خودش زندگی مستقل تشکیل داد.

بقيه در ادامه مطلب

یاالله نبود ... حاج آقا بریم

karbalaey110 — Fri, 04 Dec 2009 21:55:18 GMT

یاالله نبود ... حاج آقا بریم

وقتی یک شاگردشوفر،مکبر نماز شود،بهترازاین نمی شود.

نمی دانم تقصیر حاج آقای مسجد بود که نماز راخیلی سریع شروع می کرد و بچه هامجبور بودند با سر و صورتی خیس درحالی که بغل دستی هایشان راخیس میکردند،خود رابه نماز برسانند یااشکال ازبچه هابود که وضورا می گذاشتند دم آخر وتند تند یاالله می گفتند و به آقا اقتدا می کردند و مکبر مجبور بود پشت سرهم یاالله بگویدوان الله مع الصابرین ....

بنده خدا حاج آقا هر ذکر و آیه ای بلد بود می خواند تا کسی از جماعت محروم نماند . مکبر هم کوتاهی نکرده ، چشم هایش را دوخته بود به ته صف تا اگر کسی وارد شد به جای او یا الله بگوید و رکوع را کش بدهد .

وقتی برای لحظاتی کسی واردنشد،ظاهراً بنابه عادت شغلی اش بلندگفت :یاالله نبود...حاج آقا بریم .

نمی دانم چندنفرتوی نماززدندزیرخنده ولی بیچاره حاج آقارا دیدم که شانه هایش حسابی افتاده بودندبه تکان خوردن

http://karbalay5.blogfa.com/

یک بار هم به خاطر من اشتباه کن!

karbalaey110 — Thu, 03 Dec 2009 23:27:18 GMT

ناخواسته به روی سیاهم نگاه کن!
یک بار هم به خاطر من اشتباه کن!

جانا! مگر شکستن دلها گناه نیست
قربان دل شکستن تو - پس - گناه کن!

با یک نگاه می کشی و زنده میکنی
مابین مرگ و زندگی ام ، یک نگاه کن!

حتی دروغکی شده از عاشقی بگو
امشب مرا برای همیشه سیاه کن!

کشتی مرا، ولی مرو از پیش کشته ات
تابوت بی قرار مرا سر به راه کن!

امام زمان بر بال روح القدس

karbalaey110 — Thu, 03 Dec 2009 19:14:48 GMT

حکیمه خاتون می گوید: بعد از تولد حضرت صاحب الامر ع، امام حسن عسکری ع فرمود: «فرزندم را نزد من بیاور.»

پس من آن حضرت رابرداشتم ونزدامام حسن عسکری ع بردم،چون درمقابل پدربزرگوارش رسیددرحالی که دردستان من قرارداشت برپدربزرگوارش سلام کرد.سپس امام حسن عسکری ع اوراازدست من گرفت ودرآن حال،پرندگانی،(ملائکه ای)بالهای خودرابرسرآن حضرت گسترانیدند.امام حسن عسکری ع به یکی ازآن پرندگان فرمود:اورابردارومحافظت کن ودرهرچهل روزاورابسوی ما بازگردان.

پس آن پرنده،حضرت را برداشت و بسوی آسمان پرواز کرد و پرندگان دیگر، بدنبال او پروز کردند. امام حسن عسکری علیه السلام فرمود: «ترا سپردم به آن کسی که مادر موسی، فرزندش را به او سپرد.»در این هنگام نرجس خاتون شروع به گریه کردن نمود. امام حسن عسکری علیه السلام فرمود: «گریه نکن! او از غیر تو شیر نخواهد خورد و بزودی بسویت باز خواهد گشت چنانچه موسی علیه السلام بسوی مادر خود برگشت، و این است قول خداوند که فرمود:«پس موسی را به مادرش برگرداندیم تا دیده مادرش به او روشن شود و اندوهگین نشود.»

من پرسیدم: «این پرنده، چه بود؟!» حضرت فرمود: «او روح القدس بود.»

اللهم عجل لولیک الفرج

منبع: فرهنگ جامع سخنان امام حسن عسکری علیه السلام

تنظیم برای تبیان: سلطانی

عید غدیردر سیره اهل بیت(ع)

karbalaey110 — Wed, 02 Dec 2009 16:31:03 GMT

سابقه «غدیر» و «عیدگرفتن» این روز مقدس، به زمان پیامبراكرم(ص) مى‏رسد. در دوران ائمه دیگر نیز این سنت دینى ادامه داشته و امینان وحى الهى، همچون امام صادق(ع)و امام رضا (ع)آن را آشكار ساخته و یادش را گرامى و زنده نگه مى‏داشتند. پیش از آنان نیز، امیرالمومنین (ع) احیاگر این عید بود.

رمز عید بودن «غدیر» نیز، كمال دین و اتمام نعمت در سایه تداوم خط رسالت در شكل و قالب امامت بود.

به فرمان پیامبر خدا(ص)مسلمانان ماءمور شدند «ولایت» را به صاحب ولایت تبریك گویند و با آن حضرت بیعت كنند. رسول خدا نیز براین نعمت الهى شادمانى كرد و فرمود: «الحمدلله الذى فضلنا على جمیع العالمین.»

بقیه در ادامه مطلب

آنچه نياز داشتم به من داده شد

karbalaey110 — Wed, 02 Dec 2009 03:32:18 GMT

من نيرو خواستم وخدامشکلاتي سرراهم قراردادتاقوي شوم .
من دانش خواستم وخدامسائلي براي حل کردن به من داد .
من سعادت وترقي خواستم وخداوندبه من قدرت تفکر وزوربازو دادتاکارکنم .
من شهامت خواستم وخداوندموانعي برسرراهم قراردادتاآنها را ازميان بردارم .
من انگيزه خواستم وخداوندکساني رابه من نشان دادکه يازمند کمک بودند.
من محبت خواستم وخداوندبه من فرصت دادتابه ديگران محبت کنم
من به آنچه مي خواستم نرسيدم .....اما آنچه نياز داشتم به من داده شد.
نترس بامشکلات مبارزه کن وبدان که باتوکل بر خدای مهربان مي تواني برآنها غلبه کني.

ای خدایم، به خطاهایم معترفم،

karbalaey110 — Fri, 27 Nov 2009 13:26:18 GMT

ای مولای من، تویی که نعمت دادی، تویی که احسان کردی، تویی که به نیکی رفتار نمودی، تویی که کرامت فرمودی، تویی که فضیلت بخشیدی، تویی که فضل خود را به اتمام رسانیدی، تویی که روزی عطا فرمودی، تویی که کرم کردی، تویی که توانمندم ساختی، تویی که سرمایه ام دادی، تویی که پناه دادی، تویی که کفایت کردی، تویی که هدایت کردی، تویی که از گناه بازداشتی، تویی که گناهان را پوشانیدی، تویی که گناهان را بخشیدی، تویی که عذر پذیرفتی، تویی که مکنت و جاه بخشیدی، تویی که عزت دادی، تویی که پشتیبان بودی، تویی که اکرام کردی، بلند مرتبه ای پروردگارمن، ستایش جاودانه از آن توست و سپاس پیوسته تو را سزاست.

اما من، ای خدایم، به خطاهایم معترفم، پس بر من ببخشای! منم که گناه کردم، منم که خطا نمودم، منم که نادانی کردم، منم که به سوی گناه شتافتم، منم که وفا ننمودم، منم که پیمان شکستم، منم که به جرم خود اقرار کردم. بارالها! من بدان نعمات که مرا داده ای اذعان دارم، به گناهانم اعتراف کرده و از آنها باز می گردم، تو نیز مرا بیامرز.

ای کسی که گناه بندگان ، تو را ضرری نرساند و نیازی به طاعت ایشان نداری، هر کدام از بندگانت که کاری نیکو به جای آوردند، به توفیق و لطف توست، پس ستایش و حمد شایسته تو است.

خدایا، چون مرا فرمان دادی سرکشی نمودم و چون نهی کردی، آنچه را که نمی خواستی به جای آوردم. اینک این منم که نه دلیلی بر بی گناهی خود دارم که عذر بخواهم و نه نیروی آن دارم که از کسی یاری بخواهم. حال با کدامین اعضایم مقابل تو بایستم، آیا با گوشم ، چشمم ، زبانم و یا پاهایم، آیا تمامی اینها نعمتهایی نیست که مرا عنایت فرموده ای و من با همه آنها نافرمانی کرده ام، ای مولای من، حجت و دلیل از آن توست و من محکومم.

پروردگارا، مرا از زیر بار ذلت نفس رهایی ده و پیش از آن که زمان مرگم برسد ، از آلودگی شک وشرک پاکم کن. از تو یاری می جویم، یاریم کن، بر تو توکل می نمایم، مرا به حال خود وامگذار. تو را می خوانم، مرا نومید مساز، مشتاق فضل توام، محرومم مکن. خویشتن را به وجود پاکت منتسب می نمایم، دورم مگردان . مقیم درگاه توام، از خود نرانم.

آن کس که تو را از دست داد، که را یافت و آن که ترا یافت که را از دست داد! به راستی که زیانکار است آن کس که به جای تو دیگری را برگزیند، بسی خسران زده است آن که بکوشد تا از تو جدا گردد . چگونه به غیر تو امیدوار شوم، در حالی که تو رشته احسان را نگسسته ای و چگونه نیاز خویش از درگاه غیر تو بطلبم و حال آن که عادت بخشندگی خویش را دگرگون نساخته ای.

خدایا! چگونه ردای بینوایی به تن نکنم، در حالی که مرا در جایگاه فقرا نشانده ای و چگونه خویشتن را فقیر بنامم با آن که تو با بخشش خود بی نیازم ساخته ای !..

دعای عرفه شناخت خداوند و بیان صفات الهی

karbalaey110 — Fri, 27 Nov 2009 10:06:18 GMT

دعای عرفه شناخت خداوند و بیان صفات الهی

بشر و بشیر پسران غالب اسدی روایت کرده‎اند که عصر روز عرفه در عرفات در خدمت امام حسین علیه السلام بودیم که آن حضرت با گروهی از خاندان و فرزندان و شیعیان خود از خیمه بیرون آمدند و با کمال تضرع و خشوع به دامنه کوه رحمت روی آوردند و در سمت چپ کوه ایستادند و به جانب کعبه روی گردانیدند و دست‎ها را مقابل صورت مبارک برداشتند و این دعا را خواندند.

دعای عرفه از مشهورترین دعاهاست كه شامل مضامین عارفانه‎ای چون شناخت پروردگار و تضرع به درگاه لایزال اوست.

راویان گویند: در پایان دعا و ذکر یا رب، یا رب آن حضرت چنان حاضران را تحت تاثیر قرار داده بود که از دعا کردن برای خودشان به آمین گفتن به دعای امام حسین علیه السلام بسنده کردند و صدای گریه مردم صحرای عرفات را پر کرده بود تا این که آفتاب غروب کرد و به سوی مشعر الحرام رفتند.

در روایت کفعمی دعای عرفه با جمله: و انت علی کل شیء قدیر. یا رب، یارب یا رب پایان یافته است. اما به نقل از سید بن طاووس در اقبال، دعای عرفه پس از آن با جمله: الهی انا الفقیر فی غنای فکیف لا اکون فقیرا فی فقری، ادامه می‎یابد. خاتمه دعا چنین است: و انت الرقیب الحاضر انک علی کل شیء قدیر و الحمدلله وحده.

دعای عرفه شامل مطالب بسیاری است که گزیده فهرست آنها چنین است: شناخت خداوند و بیان صفات الهی و تجدید عهد و پیمان با پروردگار و شناخت پیامبران و تحکیم ارتباط با آنها و توجه به آخرت و اظهار عقیده قلبی. سیر اندیشه در آفاق جهان و یادآوری نعمت‎ها بی‎کران الهی بر انسان و حمد و سپاس خداوند بر آن نعمت‎ها و عنایت‎ها که از آغاز وجود و تکوین آدمی تا آخر عمر پیوسته به او افاضه می‎شود.

تضرع به درگاه خداوند و اقرار به گناهان و توبه و انابه و درخواست عفو و روی آوردن به صفات پسندیده و اعمال خیر. درخواست حوایج که با درود و صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله شروع می‎شود. سپس تقاضای عفو، نور هدایت، رحمت، عافیت، برکت، وسعت روزی و پاداش اخروی برخی از دانشوران به شرح و یا ترجمه این دعای شریف پرداخته‎اند. از جمله: مظهر الغرائب سید خلف الدین حیدر مشعشعی موسوی حویزی، معاصر شیخ بهایی ( م ، 103 ق )، این شرح را مولف آن پس از خاموشی دیده سر و روشن‎تر شدن چشم دل تدوین كرده است و شرح دعای عرفه اثر شیخ محمد علی بن شیخ ابوطالب زاهدی جبلانی اصفهانی ( م 1181 ق)، نیایش حسین علیه السلام تالیف استاد محمد تقی جعفری.

شایان ذکر است که غیر از دعای امام حسین علیه السلام برای روز عرفه دعاهای دیگری نیز از سایر ائمه اطهار علیهم السلام روایت شده است که در کتب دعا به تفصیل آمده است. شیخ صدوق کتابی تحت عنوان ادعیه الموقف و یا دعا الموقف تالیف کرده است، مشهورترین دعاهای روز عرفه پس از دعای امام حسین علیه السلام دعای فرزند گرامیش حضرت امام زین العابدین علیه السلام است که در صحیفه سجادیه آمده است. مراجع عظام تقلید در مناسک حج هر دو دعا را نقل کرده‎اند.

منبع:

دایرة المعارف تشیع، جلد هفتم، ص 529 و 530.