هر شهید کربلایی دارد که خاک آن کربلا تشنه خون اوست ،
و زمان انتظار می کشد تا پای آن شهید بدان کربلا رسد
و آنگاه خون شهید جاذبه ی خاک را خواهد شکست
و ظلمت را خواهد درید و معبری از نور خواهد گشود و روحش را از آن ،
به سفری خواهد برد که برای پیمودن آن
هیچ راهی جز شهادت وجود ندارد...

آن كه طبيعتش را بر عقلش حاكم گردانيده است، در محكمه ي هر بخردي محكوم است.

آن كه در اطوار خلقتش نمي انديشد، سوداي او سراسر زيان است.

آن كه كشتزارش را وجين نكند، از گياه هرزه آزار بيند.

آن كه خود را ابدي شناخت، فكر ابد مي كند.

آن كه با ياد خدا همدم نيست، آدم نيست. 

 آن كه خود را نشناخت، چگونه ديگري را مي شناسد؟