هر شهید کربلایی دارد که خاک آن کربلا تشنه خون اوست ،
و زمان انتظار می کشد تا پای آن شهید بدان کربلا رسد
و آنگاه خون شهید جاذبه ی خاک را خواهد شکست
و ظلمت را خواهد درید و معبری از نور خواهد گشود و روحش را از آن ،
به سفری خواهد برد که برای پیمودن آن
هیچ راهی جز شهادت وجود ندارد...

علت ظهور برخی از انسان ها با صور حیوانی در عالم برزخ

صورت حیوان نازله ملکوت است:

گربه ای را که ملاحظه میکنید با این شکل و قیافه ، به علت آنست که دارای یک

صورت ملکوتی خاصی است که اگر آن صورت ملکوتی را بخواهیم به لباس مادی

ملبس کنیم غیر از این شکل و قیافه گربه نخواهد شد. صورت ملکوتی سگ ، درندگی

و غضب و وفا و نیز احترام به غنی گذاردن و فقیر را دندان گرفتن است و لذا لباس

مادی و جسمی طبیعی او بدین شکل است . خرس را چون از آن عالم نزول داده اند

طبعاً دارای چنین شکل و صورتی شده است . گوسفند را ببینید، در چشم این حیوان

نگاه کنید، یک دنیا حکایت از سلامت نفس او میکند؛ و لذا خوردن گوشتش در اسلام

جائز است . خوک که حیوانی است شهوت ران و بی عفت و بی عصمت ، صورت

روحانیش چنین است ، و بنابراین چون بواسطه خوردن گوشت او، از آن ملکات و

اخلاق به شخص خورنده و آکل انتقال می یابد لذا در شریعت اسلام استفاده از

گوشت آن حرام است .

بر اساس همین معیار و مناط ، نمی توان محرمات در اسلام را فقط منوط به اشیائی

دانست که ضرر جسمی داشته باشند بلکه بالاتر از ضرر جسمانی ضرر روحی است

و انتقال خواص معنوی مأکول است که به آکل متوجه میگردد. اسب روحاً با صفا و با

وفا و ذاتاً نجیب است و بدین شکل متشکل شده ، در چشمانش بنگرید یک دنیائی از

معنی و آرامش و صبر و تحمل می یابید. سوسمار و بزمجه را نیز شاید در بیابانها دیده

باشید، از چشمانش حِقد و حسد و کینه نمودار است و آن سرسختی که در او

ملاحظه می شود کاملاً از دیدگانش مشهود است .

اما انسان طُرفه معجونی است که از تمام این غرائز و صفات در او به ودیعت نهاده

شده است ؛ اگر به دنبال عقل رود و تمام غرائز و ملکات خود را مقهور و مغمور این

ملکه قدسیه سازد، به صورت حقیقی انسان در عالم برزخ متصور میگردد و اما اگر

عقل را مقهور و منکوب نمود و طبق تمایلات نفسانیه دنبال غضب و شهوت و قوای

واهمه رفت ، به صورت همان حیوانی محشور میگردد که آن صفت فصل ممیز آن

حیوان بوده است ؛ چون انسانیت انسان به عقل و قوه ناطقه است و فصل ممیز

انسان همان ملکه الهیه عاقله است و اگر انسان خود را بدین مقام نرسانید، خود را

به مقام واقعی خود که انسانیت است نرسانیده و خواهی نخواهی در صف و رتبه

پائین تر از انسان ـ که شیاطین یا حیواناتند ـ در خواهد آمد و در عالم برزخ به صورت

برزخیِ آن شیطان یا آن حیوان ، موجودیت خود را احراز میکند.

حکایت نشان دادن صور برزخی حاجیان توسط امام صادق علیه السلام:

محمد بن حسن صفار در کتاب «بصآئر الدرجات » روایت کرده است ابوبصیر گفت : در

خدمت حضرت امام صادق (ع)به حج مشرف شدیم و در هنگامیکه در حال طواف بودیم

عرض کردم : فدایت شوم ای فرزند رسول الله ! یَغْفِرُ اللَهُ لِهَذَا الْخَلْقِ؟ «آیا خداوند

تمام این خلق را می آمرزد؟» حضرت فرمود: ای أبوبصیر اکثر افرادی را که می بینی از

میمون ها و خوک ها هستند! ابوبصیر میگوید: به محضرش عرض کردم : به من نیز

نشان بده . ابوبصیر میگوید: حضرت به کلماتی تکلم نمود و پس از آن دست خود را بر

روی چشمان من کشید، من دیدم آنها را که به صورت خوک و میمون بودند، و این امر

موجب دهشت من شد و لذا آن حضرت دوباره دست بر چشم من کشید و من آنها را

به همان صورت های اولیه مشاهده کردم و سپس فرمود: «ای أبا محمد! شما در

میان بهشت خوشحال و مسرور خواهید بود و در بین طبقه های آتش شما را میجویند

و یافت نخواهید شد؛ سوگند به خدا که سه نفر از شما در آتش با هم نخواهید بود، و

سوگند به خدا دو نفر از شما هم نخواهید بود، و سوگند به خدا یک نفر هم نخواهد

بود».

معادشناسی 2، صفحه 290-287