کربلایی110/علی اکبر محمدزاده مازندرانی

احیاء یعنی زنده کردن، نقطه مقابل اماته که به معنی میراندن است. این کلمه چنین می رساند که شب که قسمتی از وقت انسان است دو حالت دارد: ممکن است شب کسی زنده باشد و ممکن است شب او مرده باشد. شب زنده آن شبی است که انسان تمام آن شب را و یا لااقل پاسی از آن شب را از یاد خدا و با مناجات و با راز و نیاز با ذات پروردگار به سر ببرد و شب مرده آن شبی است که انسان تمام آن شب را با غفلت و فراموشی ذات مقدس پروردگار به سر ببرد.

ممکن است کسی خیال کند که این تعبیر یک تعبیر مجازی است، یک نوع تعارف است: شب که زنده و مردن ندارد، شب بالاخره شب است. زمان است. مقداری از زمان که این نیمکره زمین که ما در روی آن زندگی می کنیم مواجه با خورشید نیست و نور خورشید نمی تابد، به آن می گویند شب. شب به هر حال شب است؛ شب نه زندگی دارد و نه مردگی.
این سخن راست است ولی آن کسی که می گوید احیاء، شب را زنده نگه داشتن، مقصودش این نیست که این قطعه زمان را شما زنده نگه دارید؛ مقصود زنده نگه داشتن خود شماست در این قطعه از زمان.

به عبارت دقیق تر، برخلاف آنچه که ابتدائا تصور می شود، ما خیال می کنیم زمان یک چیز است که همه ما در داخل آن قرار گرفته ایم؛ در صورتی که این جور نیست. آن زمانی که فکر می کنیم همه در داخل آن قرار گرفته ایم؛ آن زمان ما نیست. زمانی که روی آن حساب می کنیم، ساعات و .............

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در چهارشنبه 1388/06/25 ساعت 5:16 موضوع معارف اسلامی: | لينک ثابت

می دانیم که از نظر اسلام تعلیم و تعلم، اگر برای خدا باشد افضل عبادات است خصوصا اگر تعلیم و تعلم قرآن و سخن خدا باشد بنابراین ما هر مقدار هم درباره آیات قرآن بحث بکنیم اگر قصد ما از گفتن و قصد شما از شنیدن قربت باشد، همان اعمالی را داریم انجام می دهیم که در شب قدر باید انجام بدهیم یعنی احیاء به عبادت، لکن درباره شب زنده داری در این شبها توجه خاصی شده است. این شبها را شب احیاء هم می نامند.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در سه شنبه 1388/06/17 ساعت 9:22 موضوع معارف اسلامی: | لينک ثابت

تارکِ نماز

 قالَ رسولُ الله (ص) :

  الصَّلاةُ عِمَادُ الدِّینِ ؛ فمَن ترَکَ صَلاتَه مُتَعَمِّدًا فقد هدَمَ دینَه ؛ ومَن ترَک اوقاتَها یدخل الوَیلَ ،  والوَیلُ وادٍ فی جهنَّمَ کما قال الله تعالی :  « فوَیلٌ لِلمُصَلِّینَ الَّذینَ هُم عن صَلاتِهِم سَاهُونَ » .

 رسول اکرم (ص) فرمودند :

 نماز ، ستون دين است ؛ پس هر كه نماز خود را عمدا نخواند ، دين خود را ويران كرده  است ! وهر كه آن را در وقـتـش نـخواند ، به وَيل درآيد ، و ويل درّه اى است در دوزخ چنان كه خداى تعالى فرموده است : « ويل براى نمازگزاران ، همانان كه از نماز خود غافلند » .

نوشته شده توسط كربلايي در دوشنبه 1388/06/09 ساعت 3:50 موضوع احادیث نور: | لينک ثابت

اصلى‏ترين شرط اجابت دعا   از وعده‏هاي خداوند متعال اجابت دعاى نيايشگران است، ليكن تحقق اين وعده منوط به تحقق حقيقت دعا از سوى داعى است و حقيقت دعا عبارت است از اين كه «انسان خود را در برابر خداوند متعال نيازمند مطلق ببيند و با پرستش او درصدد جلب عنايت و رحمت او برآيد». شناخت و جزم قلبي به اين حقيقت امري ساده و تحقق آن امري آسان و سهل الوصول نيست، بلكه مقدماتي براي رسيدن به اين مقام لازم است. در روايات شريفه اهل بيت عليهم‏السلام مقدماتي براي تحقق حقيقت دعا ذكر شده است كه اشاره‏اي گذرا به آن سودمند است. اين مقدمات عبارتند از: 1. شناخت امام كاظم عليه‏السلام نقل ميكند عدّه‏اى به [امام] صادق عليه‏السلام گفتند: دعا مى‏كنيم؛ امّا دعايمان مستجاب نمى‏شود! ايشان فرمود: لِأَنَّكُم تَدعونَ مَن لا تَعرِفونَهُ؛(1) چون شما كسى را مى‏خوانيد كه نمى‏شناسيدش. 2. اخلاص امام على عليه‏السلام: عَلَيكَ بِإِخلاصِ الدُّعاءِ؛ فَإِنَّهُ أخلَقُ بِالإِجابَةِ؛(2) بر تو باد اخلاص داشتن در دعا؛ زيرا چنين دعايى، به اجابت، سزاوارتر است. 3. عمل امام على عليه‏السلام: مَن عَظَّمَ أوامِرَ اللّه‏ِ أجابَ سُؤالَهُ؛(3) هر كس اوامر خداوند را بزرگ شمارد، خداوند درخواست او را جواب مى‏دهد. 4. پاك بودن درآمد و خوراك امام صادق عليه‏السلام: إذا أرادَ أحَدُكُم أن يُستَجابَ لَهُ، فَليُطَيِّب كَسبَهُ، وَليَخرُج مِن مَظالِمِ النّاسِ، وإنَّ اللّه‏َ لا يُرفَعُ إلَيهِ دُعاءُ عَبدٍ وفي بَطنِهِ حَرامٌ، أو عِندَهُ مَظلِمَةٌ لِأَحَدٍ مِن خَلقِهِ؛(4) هر گاه فردى از شما خواست دعايش مستجاب شود، درآمدش را پاك گرداند و از زير بار حقوق مردم بيرون برود. دعاى بنده‏اى كه در شكمش حرام باشد، يا حقّ يكى از خلق خدا به گردنش باشد، به درگاه خداوند بالا نمى‏رود. 5. حضور قلب امام صادق عليه‏السلام: إنَّ اللّه‏َ عز و جل لا يَستَجيبُ دُعاءً بِظَهرِ قَلبٍ ساهٍ، فَإِذا دَعَوتَ فَأَقبِل بِقَلبِكَ، ثُمَّ استَيقِن بِالإِجابَةِ؛(5) خداوند دعايى را كه از روى دلِ غافل باشد، نمى‏پذيرد. پس هر گاه دعا كردى، با دلت رو كن، آن گاه به اجابت، يقين داشته باش. 6. حالت انقطاع مصباح الشريعة ـ در آنچه به امام صادق عليه‏السلام نسبت داده است ـ : سُئِلَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى الله عليه و آله عَنِ اسمِ اللّه‏ِ الأَعظَمِ، قالَ: كُلُّ اسمٍ مِن أسماءِ اللّه‏ِ، فَفَرِّغ قَلبَكَ عَن كُلِّ ما سِواهُ، وَادعُهُ بِأَيِّ اسمٍ شِئتَ؛ فَلَيسَ فِي الحَقيقَةِ للّه‏ِِ اسمٌ دونَ اسمٍ، بَل هُوَ الواحِدُ القَهّارُ؛(6) از پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله درباره اسم اعظم خدا سؤال شد. فرمود: همه نام‏هاى خدا اسم اعظم‏اند. پس، دلت را از هر آنچه جز اوست، خالى گردان و آن گاه او را با هر نامى كه خواستى، بخوان؛ زيرا در حقيقت براى خداوند، نام خاصّى نيست؛ بلكه او يكتاى قهّار است. اصلى‏ترين و محوري‏ترين شرط اجابت دعا بررسي متون ديني و تامل در آن، خصوصا روايات مرتبط با مساله اجابت دعا، ما را به اين نكته رهنمون ميسازد كه همه اين مقدمات و نكاتي كه درباره اجابت دعا مطرح شده است به يك نقطه اصلي و محوري منتهي ميشود و آن چيزي جز "حال انقطاع و تهى كردن دل از اميد به غير خداوند متعال" نيست كه هر چه اين حال در نيايشگر تقويت شود، دعاى او به اجابت، نزديك‏تر مى‏گردد. كسى كه خود را نيازمند مطلق به بى‏نياز مطلق مى‏بيند، از غير او منقطع مى‏گردد و به او مى‏پيوندد. به سخن ديگر خواندن خداوند متعال با خواندن غير او تفاوت جوهرى دارد و تا حال انقطاع به انسان دست ندهد در واقع خدا را نمى‏خواند. حال انقطاع همان حالى است كه از آن تعبير به خالى كردن دل از غير خدا شده است، چنان كه در حديث بالا گذشت وقتي از پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله درباره اسم اعظم سؤال كردند، ايشان به فراغت دل از غير خدا و توجه كامل به مقام ربوبي اشاره مي‏كنند. هر چه اين حال در نيايشگر تقويت شود، دعاى او به اجابت نزديكتر مى‏گردد، تا انجا كه ممكن است بدون دعا نيز خواسته او تأمين گردد. امام صادق عليه‏السلام: إنَّ العَبدَ لَيَكونُ لَهُ الحاجَةُ إلَى اللّه‏ِ عز و جل، فَيَبدَأُ بِالثَّناءِ عَلَى اللّه‏ِ وَالصَّلاةِ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ، حَتّى يَنسى حاجَتَهُ، فَيَقضيهَا اللّه‏ُ لَهُ مِن غَيرِ أن يَسأَلَهُ إيّاها؛(7) بنده به خداوند حاجتى دارد و شروع به ثناى خداوند و صلوات فرستادن بر محمّد و خاندان محمّد مى‏كند، تا جايى كه يادش مى‏رود حاجتى داشته است، پس خداوند حاجتش را، بى‏آن كه آن را از خداوند درخواست كند، برايش برآورده مى‏سازد. به سخن ديگر، اجابت دعا، يك شرطْ بيشتر ندارد و آن، تحقّق حقيقت دعا از سوى دعاكننده است؛ اما تا حال انقطاع به انسانْ دست ندهد، حقيقت دعا تحقّق نمى‏يابد. از اين رو، هنگامى كه انسان در مورد نيازى از نيازهاى خود، بيچاره و مُضطر شود و پناهگاهى جز خداوند متعال نبيند، دعاى او مستجاب مى‏گردد. علاّمه سيّد محمّدحسين طباطبايى ـ رضوان‏اللّه‏تعالى‏عليه ـ در تبيين آيه: «أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ...»(8) مى‏فرمايد: «مراد از اجابت درمانده‏اى كه او را مى‏خوانَد، پاسخ مثبت دادن به درخواستِ دعاكنندگان و برطرف كردن نياز آنهاست. خداوند، صفت درماندگى را آورده تا به دعا كننده، حقيقت دعا و درخواست را يادآورى كند؛ زيرا مادام كه انسان در تنگناى درماندگى نيفتد و در رسيدن به خواستش آزادى عمل داشته باشد، درخواستش خالصانه نخواهد بود و اين، مطلب روشنى است. اما اين كه اجابت دعا را به دعا كردن (درخواست كردن از خدا) مشروط كرده و فرموده است: «إِذَا دَعَاهُ؛ آن‏گاه كه او را بخوانَد»، براى اشاره به اين نكته است كه در دعا بايد تنها از خداوند پاك، طلب كرد و اين، زمانى عملى مى‏شود كه دعا كننده، از تمامى اسباب و علل ظاهرى دست بكشد و دلش را تنها به خداوند بپيوندد؛ اما كسى كه دلش را تنها به اسباب و علل ظاهرى و يا به آنها و به خداوند با هم پيوند دهد، پروردگارش را نخوانده؛ بلكه ديگرى را خوانده است. پس هرگاه دعا كننده در دعا صادق باشد و تنها از خداوند بخواهد، خداوند والا، خواست او را اجابت مى‏كند و گرفتارى‏اى را كه او را به درخواست و دعا واداشته، برطرف مى‏سازد؛ همان گونه كه خداوند متعال فرموده است: «ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ؛(9) مرا بخوانيد تا برايتان اجابت كنم». در اين‏جا شرط اجابت را تنها دعا كردن حَقيقى قرار داده است و اين كه درخواست، تنها بايد از خداوند صورت بگيرد».(10) علامه طباطبايى، همچنين در تفسير جمله: «وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الاْءَرْضِ؛(11) و شما را خليفگان زمين قرار داد»فرموده است: «آنچه از سياق كلام به دست مى‏آيد، اين است كه مراد از خلافت، خلافتى است كه خداوند در زمين براى انسان‏ها قرار داده تا با آن، هرگونه كه مى‏خواهند، در زمين، دخل و تصرف و ساخت و ساز كنند، همان گونه كه خداوند متعال فرموده است: «وَ إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّى جَاعِلٌ فِى الاَرْضِ خَلِيفَةً؛(12) و به يادآر هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان فرمود: من در زمين خليفه‏اى قرار مى‏دهم» و اين، از آن روست كه دخل و تصرف انسان به وسيله مقام خلافت، در زمين و هر چه در آن است، مربوط به زندگى و معاش اوست. بنا بر اين، گرفتارى ـ كه انسان را به درماندگى مى‏افكند، تا آن جا كه از خداوند، برطرف شدنش را درخواست مى‏كند ـ، ناگزير، مربوط به چيزى است كه انسان از تصرّف در آن و يا بخشى از آن، ممنوع شده است و درهاى زندگى و ماندگارى و هر چه به زندگى مربوط است و يا پاره‏اى از درهاى زندگى را به روى او مى‏بندد، و برطرف شدن آن (گرفتارى) از انسان، موجب تماميت خلافتش مى‏گردد. اگر دعا و درخواست را در عبارت قرآنى «إِذَا دَعَاهُ»، اعم از درخواست زبانى بدانيم، اين معنا، بيشتر و بيشتر روشن مى‏شود، همان طور كه از اين كلام خداوند، روشن است: «وَءَاتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَتَ اللَّهِ لاَ تُحْصُوهَا؛(13) و از هر چه شما مى‏خواستيد، به شما داد و اگر نعمت‏هاى خدا را بشماريد، نخواهيد توانست كه به تمامى بشماريد» و نيز: «يَسْاَلُهُ مَن فِى السَّمَاوَاتِ وَ الاَرْضِ؛(14) هر كس در آسمان‏ها و زمين است، از او درخواست مى‏كند». بنا بر اين، تمامى توانى كه براى دخل و تصرّف به انسان داده شده و روزى او شده است، خود، نوعى برطرف كردن گرفتارىِ درمانده نيازمند، در پى درخواست اوست. پس او را خليفه قرار داد و در پى اجابت درخواست او و برطرف ساختن گرفتارى‏اى برآمد كه وى در آن، در مانده است».(15)   منبع: كتاب «نهج الدعاء ج1»، مولف: محمد محمدي ري شهري، همكار: رسول افقي، احسان سرخه اي، مترجم: حميدرضا شيخي، تحقيق: مركز تحقيقات دارالحديث

پاورقي 1. التوحيد: ص 288 ح 7 عن يزيد بن الحسن الكحّال، إحقاق الحقّ: ج 12 ص 266 عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 93 ص 368 ح 4. 2. غرر الحكم: ح 6091، عيون الحكم والمواعظ: ص 335 ح 5717. 3. كنزالفوائد: ج 1 ص 278، بحار الأنوار: ج 78 ص 90 ح 95. 4. فلاح السائل: ص 101 ح 39، بحار الأنوار: ج 93 ص 321 ح 31. 5. الكافي: ج 2 ص 473 ح 1، عدّة الداعي: ص 126 كلاهما عن سليمان بن عمرو، مكارم الأخلاق: ج 2 ص 11 ح 2002، بحار الأنوار: ج 93 ص 305 ح 1. 6. مصباح الشريعة: ص 129، بحار الأنوار: ج 93 ص 322 ح 36. 7. الكافي: ج 2 ص 501 ح 2، عدّة الداعي: ص 233 كلاهما عن هارون بن خارجة، الدعوات: ص 22 ح 25 وليس فيه «وآل محمّد»، بحار الأنوار: ج 93 ص 312 ح 17 و ص 342 ح 11. 8. نمل: آيه 62: «يا كيست كه درمانده را ـ آن گاه كه او را بخوانَد ـ اجابت مى‏كند و گرفتارى‏اش را برطرف مى‏سازد؟». 9. مؤمن: آيه 60. 10. الميزان في تفسير القرآن: ج 15 ص 381. 11. نمل: آيه 62. 12. بقره: آيه 30. 13. ابراهيم: آيه 34. 14. الرحمن: آيه 29. 15. الميزان في تفسير القرآن: ج 15 ص 383.

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1388/04/26 ساعت 7:15 موضوع احادیث نور: | لينک ثابت

نوشته شده توسط كربلايي در یکشنبه 1388/02/27 ساعت 6:33 موضوع معارف اسلامی: | لينک ثابت

راه رسيدن به نماز شب

خواندن نماز شب و يا انجام دادن فريضه‌هاي ديگر ديني، در بعضي از ما انسانهاي سُست ايمان بَسا سنگين و مشكل است. اما طبق رواياتي كه غالباً توصيه به انجام فرايض ديني مستحبي و يا واجبات شده است، بهتر است كه اينگونه امور به صورت تدريجى و زمان بندي شده دقيق انجام شود. تا بدن عادت به اينگونه فرايض كند. بسيارى از عزيزان مؤمني هستند كه دوست دارند نماز شب بخوانند، ولى موفق نمى‌شوند از خواب دِل چسب شبانگاه خود برخيزند.
برنامه‌اي كه مي‌توان براي خواندن نماز شب به صورت تدريجي به شما پيشنهاد داد اين است:
بدين ترتيب كه انسان از همان ابتدا بنا را بر اين نگذارد كه يازده ركعت را با سيصد بار «العفو» گفتن و دعا كردن براى چهل مؤمن و اذكار و دعاهاى مفصلِ تشهد و قنوت و سجده را كه وارد شده بخواند.

چنين نمازِ با آداب و تفصيلى براى روزهاى نخست سنگين است و زمان و فرصت زيادى مى‌خواهد تا آمادگى حاصل شود. بهتر است در ابتداى كار، شب‌ها كه به خواب مى‌رود تصميمش بر اين باشد كه نيمه شب برخيزد و وضو بگيرد و فقط دو ركعت نماز بدون سوره (فقط با حمد) بخواند. شايان توجه است كه سوره در نماز شب شرط صحّت نيست. قنوت را با ذكرى مختصر به جاى آورد؛ مثلاً بگويد: «اللّهم اغفرلى» يا فقط يك صلوات بفرستد و حتى مى‌تواند آن را ترك كند. چنين نماز مختصرى براى روزهاى اول بسيار مناسبتر است.
در مراحل بعدى اگر ديد حال بيشترى دارد اين دو ركعت را به چهار ركعت افزايش مى‌دهد و مدتى اين گونه نماز شب بخواند تا به سحرخيزى و شب زنده‌دارى عادت كند. اين شيوه نماز شب خواندن از نظر تمرينى اشكالى ندارد و مسأله آن در جواهر الكلام نيز آمده است.

افرادى كه به شب خيزى عادت ندارند و تازه مى‌خواهند به آن روى آورند اگر اين شيوه را به كار گيرند، موفقيّتشان به مراتب بيشتر خواهد بود. در حقيقت با اين تمهيد به جاى آن كه شيطان انسان را اغوا كند و از فضيلت راز و نياز شبانه با خدا باز دارد، ما او را فريب داده‌ايم و او را از عملى كردن مقصودش باز داشته‌ايم.
چنين تدبيرى زمينه را براى استفاده از خاصيت «عادت پذيرى» در امور خير فراهم مى‌كند. ديگر امور نيك مانند درس خواندن، درس دادن، مطالعه، كتاب نوشتن و نيز كارهاى بد عادت بردار است و اگر انسان خاصيت عادت پذيرى را در جهت صحيح به كار برد، ميزان موفقيتش به مراتب بيشتر خواهد شد.

نوشته شده توسط كربلايي در سه شنبه 1388/02/22 ساعت 1:39 موضوع معارف اسلامی: | لينک ثابت

نماز نافله عشا ( نماز وتیره ):

نماز وتیره دو رکعت نماز نشسته است که بلافاصله بعد از نماز عشا خوانده میشود.

 مستحب است در این نماز صد آیه از قرآن خوانده شود.  به این نحو که:

در رکعت اول: بعد از حمد، سوره واقعه خوانده شود.

و در رکعت دوم: بعد از حمد، سوره توحید خوانده شود.

بعد از سلام این نماز توبه نمائید.

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1387/12/03 ساعت 2:26 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

  نماز غفیله:

نماز غفیله دو رکعت است و مابین نمازهای مغرب و عشا خوانده میشود.

 در رکعت اول بعد از حمد، آیات 87 و 88 سوره انبیا را بخوانید:

و ذالنون اذ ذهب مغاضبا فظن ان لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات ان لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین. فستجبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی المومنین.

 در رکعت دوم بعد از حمد، آیه 59 سوره انعام را بخوانید:

و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو و یعلم ما فی البر و البحر و ما تسقط من ورقة الا یعلمها و لا حبة فی ظلمات الارض و رطب و لا یابس الا فی کتب مبین

 سپس در قنوت این دعا خوانده میشود:

(توجه گردد که بجای کلمات کذا حتما حاجت خود را به عربی ذکر نمائید)

اللهم انی اسئلک بمفاتح الغیب التی لا یعلمها الا انت ان تصلی علی محمد و اله و ان تفعل بی کذا و کذا. اللهم انت ولی نعمتی و القادر علی طلبتی تعلم حاجتی فاسئلک بحق محمد و اله علیه و علیهم السلام لما قضیتها لی کذا.

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1387/12/03 ساعت 2:23 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

نماز نافله مغرب:

این نماز بلافاصله بعد از نماز مغرب خوانده میشود.

نافله مغرب مجموعا چهار رکعت است که باید بصورت دو نماز دو رکعتی خوانده شود و تکلم کردن بین سلام نماز اول و تکبیر نماز دوم مکروه است.

 نحوه خواندن نماز نافله مغرب به این صورت است:

 نماز دو رکعتی اول: در رکعت اول بعد از حمد سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد سوره توحید خوانده میشود.

 نماز دو رکعتی دوم: نماز دو رکعتی دوم را میتوان به نحو دلخواه خواند. میگویند امام هادی در رکعت اول بعد از حمد، سوره حدید (از آیه اول تا علیم بذات الصدور) و در رکعت دوم بعد از حمد، سوره سوره حشر (از لو انزلنا هذا القرآن تا آخر) را میخوانده اند.

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1387/12/03 ساعت 2:22 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

  نماز نافله ظهر:

نافله ظهر قبل از نماز ظهر باید خوانده شود. و مجموعا هشت رکعت است که باید بصورت چهار تا نماز دو رکعتی آنرا خواند:

 نماز دو رکعتی اول:

 در رکعت اول بعد از حمد سوره توحید را بخوانید و در رکعت دوم بعد از حمد سوره کافرون را بخوانید و پس از سلام، باید تسبیحات حضرت زهرا را بخوانید.

نمازهای دو رکعتی دوم و سوم و چهارم:

همانند نماز صبح خوانده میشوند و بعد از سلام نماز چهارم، باید تسبیحات حضرت زهرا را ذکر کنید.

 توجه: در روزهای جمعه دو رکعت به تعداد رکعات نافله ظهر افزوده میشود.

نماز نافله عصر:

نافله عصر قبل از نماز عصر باید خوانده شود. و مجموعا هشت رکعت است که باید بصورت چهار تا نماز دو رکعتی آنرا خواند:

همانند نماز صبح خوانده میشوند و بعد از سلام نماز چهارم، باید تسبیحات حضرت زهرا را ذکر کنید.

 بهتر است در رکعت اول بعد از حمد سوره توحید و در رکعت دوم بعد از حمد سوره کافرون خوانده شود.

 توجه: در روزهای جمعه دو رکعت به تعداد رکعات نافله عصر افزوده میشود.

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1387/12/03 ساعت 2:20 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

فضیلت نافله صبح

در میان نوافلی که انسان می خواند، با آن همه فضیلتی که نوافل شب دارد، نافله صبح یعنی آن دو رکعتی که قبل از نماز صبح خوانده می شود (البته به شرط اینکه شفق پیدا نشده باشد یعنی سرخی نزده باشد، چون اگر سرخی زد دیگر وقت آن نافله از بین رفته) از فاضلترین نوافل شبانه روز است و حتی از بعضی روایات استنباط می شود که فضیلت آن از فضیلت شفع و وتر هم بیشتر است.
قهرا اجزاء زمان فی حد ذاته با یکدیگر تفاوتی ندارند ولی برای انسان این تفاوتها پیدا می شود، در رابطه اش با انسان متفاوت است. انسان در این وقتها آمادگی بهتر و بیشتر دارد و عبادات انسان در این وقت ارزش بیشتری دارد.
در آیات 32 تا 34 سوره مدثر گویی خداوند دارد به آن اعمالی که یک انسان بیدار این وقتها انجام می دهد سوگند یاد می کند.

  کیفیت نماز نافله صبح

نافله صبح دو رکعت است و قبل از نماز صبح خوانده میشود. یعنی بعد از فجر اول است تا آن زمان که سرخی در طرف مشرق آسمان پیدا شود.

بهتر است در رکعت اول بعد از حمد سوره کافرون و در رکعت دوم بعد از حمد، توحید خوانده شود.

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1387/12/02 ساعت 17:40 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

احكام نماز شب

1) نماز شب مجموعاً يازده ركعت مي‌باشد كه ده ركعت آن هر دو ركعت به يك سلام خوانده مي‌شود و يك ركعت به يك سلام.
هشت ركعت از يازده ركعت را بايد به نيّت نماز شب و سپس دو ركعت ديگر به نيّت نماز شَفع و آنگاه يك ركعت نماز وَتر، كه با فضيلترين نماز شب، نماز وَتر و شَفع است و دو ركعت شَفع برتر از وَتر است.

2) نافله شب پيش از نماز صبح خوانده مي‌‏شود. و وقت آن بعد از گذشتن از نصف شب، به مقدار خواندن يازده ركعت نماز شب است. ولى احتياط آن است كه قبل از فجر اول نخوانند، مگر آن كه بعد از نافله شب بلافاصله بخوانند، كه‏ در اين صورت مانعى ندارد.
 

3) براي نماز شب مي‌توان به نماز شَفْع و وَتر اكتفا كرد، بلكه هنگام تنگي وقت مي‌توان تنها به نماز وتر اكتفا نمود.

4) وقت نماز شب از نيمه شب (ساعت 12 نيمه شب) تا فجر صادق است. و هنگام سحر از ساير مواقع بهتر (پُر فضيلتتر) است و تمامي ثلث آخر شب سحر محسوب مي‌شود. و افضل از آن خواندن نماز شب نزديكي‌هاي سحر خوانده شود.

5) جايز است انسان نماز شب را نشسته بخواند حتي در حال اختيار.
ولي اگر مي‌خواهد نشسته بخواند بهتر آن است كه هر دو ركعت نشسته را يك ركعت ايستاده حساب كند. بنابراين بايد هشت بار دو ركعت نشسته و هر دو ركعت به يك سلام كه جمعاً شانزده ركعت مي‌شود به نيت نماز شب بخواند و دوباره دو ركعت هر دو ركعت به يك سلام به نيت نماز شفع و دو بار يك ركعت هر يك ركعت به يك سلام به نيت نماز وتر، ولي در حال اضطرار و مريض همان يازده ركعت كفايت مي‌كند.

6) مسافر و كسى كه براى او سخت است نافله شب را بعد از نصف شب بخواند، مى‏تواند آن را در اول شب بجا آورد.

بقیه را در ادامه مطلب مطالعه بفرمایید

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در دوشنبه 1387/11/28 ساعت 6:47 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

((تقدیم به دوستانی که امر فرمودند این پست تقدیمشان گردد))

التماس دعا

 كيفيت نماز شب

 نماز شب يازده‌ ركعت است: چهار تا دو ركعت (مثل نماز صبح) به نيت نماز شب و يك نماز دو ركعتی به نيت نماز شَفْعْ و يك نماز يك ركعتي به نيت نماز وَتْر
  نيت: دو ركعت نماز شب مي‌خوانم قُربة اِلي الله
 - در ركعت اول: يك بار سوره حمد + يك بار سوره قول هو الله احد + ركوع + سجده
 - در ركعت دوم: يك بار سوره حمد + يك بار سوره قول هو الله احد + قنوت + ركوع + سجده + تشهد + سلام.
(نماز شبي كه در قست بالا آمده است را چهار بار تكرار كنيد كه جمعاً هشت ركعت نماز شب مي‌شود).

  نيت: دو ركعت نماز شَفْعْ مي‌خوانم قُربة اِلي الله
 - در ركعت اول: يك بار سوره حمد + يك بار سوره قول هو‌ الله احد + يك بار سوره قول اعوذ برب الناس + ركوع + سجده.
 - در ركعت دوم: يك بار سوره حمد + يك بار سوره قول‌ هو الله احد + يك بار سوره قول اعوذ برب الفلق + قنوت + ركوع + سجده + تشهد + سلام.

  نيت: يك ركعت نماز وَتْر مي‌خوانم قُربة اِلي الله
 - در ركعت اول: يك بار سوره حمد + سه بار سوره قول هو الله احد + يك بار سوره قول اعوذ برب الفلق + يك بار سوره قول اعوذ به رب الناس
 - در قنوت: خواندن كامل قنوت + در حاليكه دستهايتان در حالت قنوت است، (با انگشتان دست راست يا با تسبيح) چهل بار بگوييد ( اَللّهُمَّ اِغْفِر لِلْمومِنينَ وَ اَلْمومِناتْ وَ اَلْمُسلِمينَ وَ اَلْمُسلِماتْ ) «خدايا ببخش جميع مؤمنين مرد و مؤمنين زن را». و بعد از آن هفتاد بار بگوييد ( اَسْتَغْفِرُ اللهَ رَبي وَ اَتُوبُ اِلَيه) «آمرزش مي‌طلبم از خدايي كه پروردگارم است و بسويش باز مي‌گردم». سپس هفت بار بگوييد (هذا مَقامُ الْعائِذِ بِكَ مِنَ اَلْنار) «اين است مقام كسي كه از آتش قيامت به تو پناه مي‌برد». سپس سيصد مرتبه بگوييد ( اَلْعَفو ) «ببخش». + و سپس يك بار بگوييد ( رَبّ اغْفِرْلى وَ ارْحَمْنى وَ تُبْ عَلىََّ اِنَّكَ اَنْتَ التّوابُ اَلْغَفُورُ الرّحيم ) «پروردگارا ببخش مرا و رحم كن به من و توبه مرا بپذير به راستي كه تو، توبه پذيرنده، بخشنده و مهرباني». + ركوع + سجد + تشهد + سلام + (پايان نماز) + تسبيحات فاطمة زهرا (س)

(تسبيحات حضرت زهرا (سلام الله عليها): (34 مرتبه، الله اكبر،  33 مرتبه، الحمد لله و 33 مرتبه، سبحان الله) در حديثي آمده: خواندن تسبيحات فاطمه زهرا (سلام الله عليها) از هزار ركعت نماز مستحب، نزد خداوند بهتر است).

 http://namazeshab.persiangig.ir/Namaze07.htm

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1387/11/26 ساعت 4:59 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

نماز شب

ما به خدا و فرشتگان و كتابها و رسولان او و آنچه كه از جانب او آمده است و راويان مورد اعتماد، از پيامبر (ص) نقل كرده‏اند، اقرار مى‏كنيم، و چيزى از آن را رد نمى‏كنيم

بنا به ضرورت ونیاز عده ای از دوستان محترم از این پس احادیث مورد درخواست  دوستان در وبلاگ کربلایی۱۱۰ درج خواهد شد .لطفا احادیث مورد نظر خود را در موضوعی مشخص اعلام فرمایید تا در اسرع وقت تقدیمتان گردد.

التماس دعا

 گریه در دل شب برای خدا چه اثری دارد؟

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1387/11/11 ساعت 5:58 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

فرازی از :

مناجات شعبانيه

اِلهى وَاَلْحِقْنى بِنُورِ عِزِّكَ الاْبْهَجِ ،

فَاَكُونَ لَكَ عارِفاً ، وَعَنْ سِواكَ

مُنْحَرِفاً ، وَمِنْكَ خآئِفاً مُراقِباً ، يا

ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ !

ای خدای من ! مرا به نور

درخشان و لذت بخشِ مقام عزّتت

برسان ؛ تا عارف به ذاتت شوم ،

و از غير تو روگردان باشم ، و

از تو ترسان و نگران باشم ، اى

صاحب جلالت و بزرگوارى !

مفاتیح الجنان/ اعمال ماه شعبان

نوشته شده توسط كربلايي در چهارشنبه 1387/05/16 ساعت 13:24 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

دعا برای پدرومادر

دعا برای پدرومادردرقرآن

پدر و مادر حقوق بسيارى بر فرزندان دارند. خداوند كريم در چند جاى قرآن، فرزندان را بر اداى حق پدر و مادر سفارش كرده است.

در سوره اسراء مى فرمايد:

رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانى صَغيراً؛

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1386/09/09 ساعت 13:7 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت

الهى چون تو حاضرى چه جويم و چون تو ناظرى چه گويم.

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1386/08/05 ساعت 23:0 موضوع مناجات باخدا ونافله نمازها: | لينک ثابت