کربلایی110/علی اکبر محمدزاده مازندرانی

(سفرنامه اشک)

خودت بگو از کجا شروع کنم؟

از «جنوب» که نخلستانهایش مثل دلم داغند یا از «شمال» که شالیهایش مثل شال تو سبز.

از «شرق» که صبح را در خاکهای تشنه‌اش انتظار می‌کشد و یا از «غرب» که هنوز غروب را در سرسختی کوه‌هایش باور نکرده است.

بگذار از سمت خودم سفر کنم. هرچند فرقی نمی‌کند. همه‌ی دشتها مثل «تنگستان» برایت دلتنگی می‌کنند.

«بندر عباس» گفته فامیلش را عوض کنند. همه‌ی آرزویش این است که بندر تو باشد.

«زاهدان» از وقتی قصه‌ی زیبایی‌ات را از عارفان شنید، لب مرزهای عاشقی نشسته و نی‌ می‌زند.

«اهواز» دنبال پسری دیگر از «مهزیار» می‌گردد که حاجی عرفاتت شود و شاعر مشعرت.

بی تو «خرمشهر» ... چه خرمی؟ «آبادان» ... چه آبادی؟ ... چه خرمی، ... کدام آبادی؟

فرهادهای «کرمانشاه» این روزها بر سینه‌ی «بیستون»، شیرینی عشق خسرویی را تیشه می‌زنند که در راه است.

چقدر هوای نسیمِ تو را کرده‌اند، بادگیرهای «یزد».

و منتظر است «کرمان» که بیایی و دلش را فرش کند زیر قدمهایت.

«شیراز» هنوز «داد از غم تنهایی...» می‌کشد و در حسرت خالت «سمرقند و بخارا» روی دستش مانده.

آنقدر اشک ریخته‌اند نرگس‌زارهای «کازرون» که «دریاچه پریشان» دلش شور می‌زند و نی‌ها از گوشه‌ی دلتنگیش سر می‌روند.

عمری است بی تو، از خجالتِ اسمش، این «زاینده رود» سر به مرداب می‌گذارد.

چقدر میانشان دوید و فرجی نشد؛ برای «اصفهان» شاید «چهل ستون» کم بود.

اهل «کاشان» هم که روزگارشان بد نبود، بی تو نه روزگار خوشی دارند و نه سر سوزن ذوقی.

بگو این لاله‌های واژگون کی سرشان را بالا بگیرند و بی هیچ شرمی عشق را در دامن «دنا» فریاد کنند؟

به خاطر نگاه تو «جمکران» آنقدر به خودش رسیده، که «قم» از ترس چشم زخم، حق دارد یک «دریاچه نمک» با خودش بردارد.

«تهران» هوای تازه‌ات را انگار از یاد برده است. اینجا دیگر آسمان اول هم به زور پیداست، از سرِ ظهر عابرانِ ولی عصر تنها منتظر شبند که پایان بدهد به یک روز خسته‌ی دیگر.

«تبریز» در تب دیدنت می‌سوزد و سرما را این روزها با استخوانهایش نه،... با قلبش حس می‌کند.

«رشت» پر است از «میرزا کوچک» که در سکوت جنگل می‌گریند و «نهضتِ» اشکشان سرایت می‌کند به چشمه‌های «ساری».

«مشهد» شاهد است که چند بار آمدی و نماندی. وقتی به حرم می‌رسی، آسمانِ صحنها را دو خورشید روشن‌ می‌کند. کبوترها می‌نشنیند به تماشا، تا بالهایشان نسوزد. وقتی می‌روی بال کبوترها نسوخته، اما دل پروانه‌ها چرا.

با اینکه رفته‌ای چقدر هستی! درست میان این دانه‌ها که می‌بارند و کنار این سنگها که روی سنگ بند می‌شوند و روی تبسمهایی که گاهی رنگی به لبها‌ می‌دهند. جای خالیت پر  از عطش است و دوریت پر از دوستی.

اما اگر خواستی برگردی، پیراهن اضافی بردار. این درو و بر،  هنوز «برادران غیور»‌ت پرسه می‌زنند.

نوشته شده توسط كربلايي در پنجشنبه 1388/07/02 ساعت 12:51 موضوع با شهدا: | لينک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در شنبه 1388/05/17 ساعت 3:31 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

**ارزشها و ضد ارزشها در باب نوروز**

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در سه شنبه 1387/12/27 ساعت 9:48 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

اهداف پروژه ماهواره ملي اميد

 اهداف مهم پروژه اميد در راستاي بومي سازي صنعت ماهواره : 

ماموريت ماهواره اميد

مشخصات فني ماهواره اميد

ساختار ايستگاه هاي زميني ماهواره اميد
فناوري هاي کليدي در پروژه

اطلاعات كاملتر را در ادامه مطالعه فرماييد

ادامه مطلب

نوشته شده توسط كربلايي در یکشنبه 1387/12/18 ساعت 16:49 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

  رقص گلها  پر ازمعنویت و صفابود

جنگیدم به نفسهای آتشینم
زمان 8:52 دقیقه

یک سال پیش بود اولین‌بار که با وبلاگ رقص گلهاآشنا شدم. رقص گلها  پر ازمعنویت و صفابود. نکته‌هایی که می‌گفت و ظرافت‌های  ادبی و معرفتی که در نوشته هایش بود نشان از عشق فراوانش به اهل بیت علیهم السلام وشهدای انقلاب و دفاع مقدس داشت و وسعت مطالعاتش.  همان اولین بار که وبلاگ رقص گلها رادیدم مطالبش آنچنان با معرفت نوشته شده بود که گویی سالیانی است که میشناسمش از دلنوشته هایش می‌خواهم بگویم که همیشه از دیدن وبلاگش  به آرامش می‌رسیدیم. زلا‌لی و صفای همیشگی مطالبش جاذبه ‌خاصی به وبلاگش داده بود  آخرین روزی که به وبلاگها سر زده بود، یعنی روز پیش از پرکشیدنش،حتما با همه‌ضعفی که داشت از وقتی که وارد وبلاگ میشد تا موقع رفتن،  لحظه‌ای اظهار خستگی وبیماری  نکرد و با حوصله جواب همه کامنتهای همکاران وبلاگیش را میداد.باید میفهمیدیم که سر رفتن دارد ولی نفهمیدیم و وقتی خبر را شنیدیم ديگر معنی کلمات را نمی‌فهمیدیم آری فاطمی رفته بود،رها شده بود. دیگر دردی نداشت.دیگر به آرامش رسیده‌بودفاطمی رفت و خیل دوستانش در حسرت دلنوشته اي  دیگراز او  ماندند. فاطمی رفت و انبوه همکاران وبلاگ نویسش جای خالی‌اش را به شدت حس خواهند کرد.فاطمی رفت و خانواده‌اش در سوک او خواهند نشست. فاطمی رفت و شعر دیگری از او نخواهیم ديد.در اين سال ها از  نوشتارش نكته ها آموختیم با درگذشت خانم فاطمی يك همکار اديب و توانا را از دست داديم. ..درگذشت خواهر ارجمند شاعر و اديب عاشق ولایت شادروان خانم نازنین فاطمي .موجب تأسف و تأثر گرديد. وبلاگ کربلایی۱۱۰درگذشت اين همکار پرتلاش در عرصه فرهنگ و هنر را به عموم وبلاگ نویسان و به خانواده محترم و بازماندگان ايشان تسليت مي گويد و شادي روان و علو درجات ايشان را از خداوند متعال مسألت مي نمايد.

ختم یک دعای پر فیض مجیر و یکصد صلوات

براي شفاي مريض منظور

  شما را به اشك هاي فاطمه (س) قسم ميدهم  

در اين روزها وشبها بيماران را دعا كنيد و پروردگارمهربان را به حق

 چهارده معصوم عليهم السلام قسم ميدهيم كه مريض مورد نظر

راشفا عنايت فرمايد

همـرهی دارم كـــه از من دور نیست                    نام اوبـا وزنِ شــعرم، جـــــــور نیست!

قصّــــــــــــه همسـنگران را باز خـواند                 شعرمن ازوصــفِ نامش"بـاز مـــانـــد"!

قلـــــــــــــــعه ای دارد پُر از راز و رمـوز                سینه ای دارد پـــــــــُر از انـدوه و سـوز

ای تمــــــــــامِ اهـل دل ، یاری كــنید                     ایـن هــــــــدی را هـم نگـــهداری كنید

دیـده" ای دارم در اینـجـا بی ریــا                           بـــی ریـــای بـــی ریــای بــی ریــا

ای خــــدا دارم كــــــجایی می شـوم                     شـــــاید اینـجا كـــــربلایی می شوم!

امشــب ای یاران، مــــرا مهمان كنید                   چاره ای بـرسینــــه ســـــــــوزان كـنید

مســـتِ مســــتِ بـاده نـابم كـــــــنید                   از دعـــــــــــــــا سیرابِ سیرابم كـــنید

ختم  دعای پر فیض مجیر و یکصد صلوات براي شفاي مريض منظور

دعای مجیر

حاج منصور ارضی

0:41:37

ملتمسانه التماس دعا جهت شفاي مريض مورد نظر

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1387/10/13 ساعت 8:12 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

نوشته شده توسط كربلايي در یکشنبه 1387/06/17 ساعت 11:13 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

    آخرين توصيه مقام معظم رهبري به خانم بوتو چه بود؟

سرانجام همانگونه که صاحبنظران سياسي احتمال داده بودند خانم بي نظيربوتو قبل از برگزاري انتخابات پاکستان ترور شد. وي که در سال هاي نه چندان دور مدتي طولاني نخست وزير پاکستان بود پس از چندين سال تبعيد به تازگي به کشور خود بازگشته بود اما عمرش به دنياي سياست باقي نبود و در عملياتي تروريستي کشته شد. احتمالا بسياري از شما نيز اطلاع داريد که خانم بوتو از مادري شیعه وایرانی به دنيا آمده است و به همين سبب کمي تا قسمتي با ما قرابت دارد. وي در آخرين سفر خود به ايران به محضر مقام معظم رهبري هم رسيد. خاطره آن ديدار به نقل از حجت الاسلام و المسلمين موسوي کاشاني(از اعضاي دفتر مقام معظم رهبري) بسيار شنيدني است و قدرت تاثيرگذاري وشخصيت معنوي حضرت آقا را حکايت مي کند:‏

 خانم بي نظير بوتو که خدمت مقام عظيم الشأن ولايت آمده بود ، ما نسبت به حجاب ايشان ايراد گرفتيم و حتي چادري براي ايشان پيدا کرديم و ايشان چادر به سر خدمت آقا رسيد. آقا از همان اول در مقام نصيحت برآمدند و فرمودند: 
  دخترم ، تو فرزند اسلام هستي ، تو فرزند اميرالمؤمنيني ، تو فرزند اهل بيتي ،  تو مسلماني ، تو شيعه هستي...
همين طور آقا ادامه دادند و کاري کردند که خانم بي نظير بوتو شروع به گريه کرد و در حالي که گريه مي کرد ، مي گفت: يک خواهش دارم و آن اينکه روز قيامت مرا شفاعت کنيد. آقا بلافاصله فرمودند:
شفاعت مخصوص محمد و آل محمد است. بهترين شفاعت در اين دنيا اين است که شما مشي و مرامتان را با اهل بيت هماهنگ کنيد. از زي خودتان که مسلمانيد ، دست بر نداريد و از لباس دين خارج نشويد.

نوشته شده توسط كربلايي در دوشنبه 1386/11/29 ساعت 8:10 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

تشرف به اسلام آمریکایی

کتاب نیوز

تشرف! به حجاب "لورا بوش" به‌دست شاهزاده سعودی دکتر سامیه عمودی     پی‌نوشت: خواهر متعهد! لورا بوش اکنون با حجاب کامل! و همکاری خواهران متعهد! سعودی برای آزادی نوع بشر، بویژه مسلمانان به تلاش خود ادامه خواهند داد. عکس‌ها

الوطن

نوشته شده توسط كربلايي در پنجشنبه 1386/08/17 ساعت 18:34 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط كربلايي در یکشنبه 1386/08/13 ساعت 23:17 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت

نامه‌ي يك اسير ايراني به رييس جمهوري آمريكا

شماره كارت صليب: 9447  نام كامل فرستنده: اروجعلي نيكنام نام پدر: علي محل اسارت: موصل 2  از يك اسير ايراني به رياست جمهوري آمريكا: شنيده‌ام اين روزها لشكر كشي‌هاي پوچ و عبسي از جانب شما به ايران مي شود. لذا متذكر مي گردم كه هر چه سريع‌تر نيروهاي خود را از خليج فارس بيرون كرده و بار اول و آخرت باشد كه از اين كارها مي‌كني. اگر لازم به مذاكره باشد، مي‌توانم با شما در يك ميز مذاكره نشسته و شما را از نزديك محكوم كنم. درست است كه بنده اسيرم، ولي شما نيز از موقعيت سو استفاده نكنيد. نام كامل گيرنده: ريگان رييس جمهور آمريكا نشاني كامل گيرنده: ايالت متحده آمريكا ـ واشنگتن ـ كاخ سفيد ـ دفتر رياست جمهوري آمريكا ـ به دست ريگان برسد. اسير ايراني ـ اروجعلي نيكنام 24/10/66  ---------------------------------------- اقتباس از كتاب: آيينه‌هاي مقاومت و عاطفه اين آزاده بزرگوار كه چنين روحيه عالي را به نمايش گذارده است بعدها براثر جراحت‌، ابتلا به بيماري و عدم رسيدگي عراقي‌ها در اردوگاه، به شرف شهادت نايل آمد. روحش شاد و با شهداي گرانقدر كربلا محشور باد.

نوشته شده توسط كربلايي در جمعه 1386/08/11 ساعت 1:7 موضوع واگویه های اجتماعی: | لينک ثابت